ZalogujUzytkownik Haslo
Zaloguj mnie automatycznie przy każdej wizycie    
Rejestracja
Rejestracja
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości
Zaloguj się, by sprawdzić wiadomości

Nauka gry na keyboardzie w Częstochowie Nauka gry na pianinie w Częstochowie Nauka gry na saksofonie w Częstochowie

Poleć to, co sprawdzone i najlepsze Masz inne doświadczenia? Wystaw odpowiednią rekomendacje.
Forum Moja Rekomendacja Strona Główna » Usługi

Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu
Masażysta w Częstochowie Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3, 4, 5  Następny
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:20    Temat postu: Zasady wykonywania ćwiczeń leczniczych Odpowiedz z cytatem

Systematyka Kinezyterapii
- Kinezyterapia o działaniu miejscowym
- Kinezyterapia o działaniu ogólnym
- Metody kinezyterapeutyczne.
Kinezyterapia o działaniu miejscowym
- Ćwiczenia bierne
- Ćwiczenia czynno- bierne
- Ćwiczenia samowspomagane
- Ćwiczenia czynne w odciążeniu
- Ćwiczenia czynne wolne
- Ćwiczenia czynne z oporem
- Ćwiczenia prowadzone
- Ćwiczenia redresyjne
- Wyciągi redresyjne
- Ćwiczenia izometryczne
- Ćwiczenia synergistyczne
- Ćwiczenia oddechowe
- Ćwiczenia relaksacyjne
- Ćwiczenia czynności samoobsługowych
- Ćwiczenia w odciążeniu z oporem
- Pionizacja i nauka chodu
- Ćwiczenia manualne.
Kinezyterapia o działaniu ogólnym
- Ćwiczenia w wodzie
- Ćwiczenia gimnastyki porannej
- Ćwiczenia ogólnokondycyjne (ogólnousprawniające).
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:22    Temat postu: Zasady wykonywania ćwiczeń leczniczych Odpowiedz z cytatem

Zasady wykonywania ćwiczeń leczniczych
- Opanowanie świadomego kontrolowanego zmniejszania nadmiernego napięcia mięśniowego (rozluźnianie mięsni).
- Ćwiczenia należy wykonywać w izolowanych pozycjach wyjściowych stwarzając warunki dla stabilizacji nie ćwiczonych stawów oraz zapewniających choremu poczucie wygody sprzyjające rozluźnieniu mięśni.
- W czasie wykonywania ćwiczeń konieczna jest stabilizacja odcinka bliższego ćwiczonego stawu, której celem jest wyeliminowanie współruchów w sąsiednich stawach. Stabilizację uzyskuje się poprzez dobór odpowiedniej pozycji wyjściowej, chwyt lub założenie pasa stabilizującego.
- Ruch powinien odbywać się płynnie wokół fizjologicznej osi stawu i we właściwej dla danego ruchu płaszczyźnie.
- Wszystkie ruchy w stawach powinny być wykonywane w pełnym zakresie (jeżeli jest to możliwe).
- Ćwiczenie prowadzi się w odpowiednim dla rodzaju ćwiczenia rytmie, uwzględniając fazę skurczu i rozkurczu mięśnia oraz przerwę przed następnym skurczem.
- Nasilenie ćwiczeń i obciążenia powinny być tak dobrane by nie powodowały odczynów zapalnych w stawach oraz nie prowadziły do nadmiernego zmęczenia osłabionych grup mięśniowych.
- Pacjent może odczuwać niewielkie bóle pochodzenia mięśniowego lub związane z ruchem tylko w czasie trwania ćwiczeń lub do dwóch godzin po ćwiczeniach. Ćwiczenia nigdy nie powinny wywołać silnych bólów utrzymujących się przez wiele godzin lub dni.
- Ćwiczenia muszą być tak zorganizowane aby zapewnić choremu pełne bezpieczeństwo.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:24    Temat postu: Kinezyterapia o działaniu miejscowym Odpowiedz z cytatem

Kinezyterapia o działaniu miejscowym
- obejmuje wszystkie działania lecznicze i środki pomocnicze, które dotyczą narządu w którym umiejscowione jest schorzenie
- zmierza do wytwarzania mechanizmów kompensacji miejscowej, szczególnie w sytuacjach gdy nie ma możliwości osiągnięcia stanu poprzedzającego chorobę
- nie powinna angażować więcej niż 30% dynamicznych zespołów mięśniowych
- stałe wskaźniki fizjologiczne tj.: tętno, ciśnienie, rytm oddechowy nie powinny ulec zmianie
- nie oddziaływuje na wydolność ogólnoustrojową
- może być stosowana nawet u pacjentów w stanach ciężkich
- jest silnie związana z: fizykoterapią, farmakologią, balneologią czy masażem.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:26    Temat postu: Kinezyterapia o działaniu miejscowym Odpowiedz z cytatem

Do kinezyterapii o działaniu miejscowym zaliczamy następujące rodzaje ćwiczeń:
1. ćwiczenia bierne
2. ćwiczenia czynno-bierne
3. ćwiczenia samowspomagane
4. ćwiczenia czynne w odciążeniu
5. ćwiczenia czynne wolne
6. ćwiczenia czynne z oporem
7. ćwiczenia prowadzone
8. inne formy ćwiczeń i oddziaływań:
a) ćwiczenia redresyjne
b) wyciągi redresyjne
c) ćwiczenia synergistyczne
d) ćwiczenia oddechowe
e) ćwiczenia relaksacyjne
f) ćwiczenia czynności samoobsługowych
g) ćwiczenia w odciążeniu z oporem
h) ćwiczenia sterowane
i) pionizacja i nauka chodu
j) ćwiczenia manualne.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:30    Temat postu: Kinezyterapia o działaniu ogólnym Odpowiedz z cytatem

Do kinezyterapii o działaniu ogólnym zaliczamy następujące rodzaje ćwiczeń:
1. ćwiczenia ogólnousprawniające (ogólnokondycyjne)
2. ćwiczenia gimnastyki porannej
3. ćwiczenia w wodzie
4. sport inwalidów.
Metody kinezyterapeutyczne
- dostosowanie dokładnie opracowanych schematów i postępowań oraz wzorców ruchowych do leczniczych potrzeb określonych jednostek chorobowych czy jednorodnych pod względem etiologii schorzeń
- u podstaw większości z tych metod leży poszukiwanie zależności między rozwojem struktur nerwowo-mięśniowych a ruchem
- ich zadaniem jest przeciwdziałać zmianom powstałym w obrębie ośrodkowego układu nerwowego, narządu ruchu lub w obu tych układach jednocześnie.
Wybrane metody kinezyterapeutyczne:
1. metody mechaniczne
a) Metoda Cyriaxa
b) Metoda Dobosiewicza
c) Metoda Hoppe
d) Metoda Kaltenborna-Evjentha
e) Metoda Karskiego
f) Metoda Klappa
g) Metoda Kostewicza
h) Metoda Majocha
i) Metoda McKenzie
j) Metoda Siwka-Tylmana
2. metody neurofizjologiczne
a) Metoda Brunkow
b) Metoda NDT Bobath
c) Metoda PNF
d) Metoda Vojty
3. metody edukacyjne
a) Metoda Ayres
b) Metoda Domana
c) Metoda Petö
d) Metoda Pilatesa
e) Metoda S-E-T
f) Metoda Sherborne.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:34    Temat postu: Ćwiczenia bierne Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia bierne
Zastosowanie:
- siła mięśniowa 0 i 1
- pacjenci akinetyczni (pozbawieni normalnej aktywności ruchowej)
- u pacjentów u których ruch czynny jest przeciwwskazaniem.
Cele:
- zamiana ruchu biernego na czynny
- wzmożenie torowania proprioceptywnego
- wzmożenie torowania exteroceptywnego
- wzmożenia torowania ideomotorycznego
- poprawa trofiki tkanek miękkich objętych porażeniem
- zapobieganie odleżynom (poprawa trofiki, działanie pompy mięśniowej)
- utrzymanie fizjologicznych zakresów ruchu
- utrzymanie prawidłowej elastyczności i plastyczności mięsni, więzadeł i torebek
- zapobieganie procesom osteomalacji.
Wskazania:
- porażenia i niedowłady mięśni zarówno wiotkie jak i spastyczne
- początkowy okres uruchomiania stawu po zabiegu operacyjnym
- stan po długotrwałym unieruchomieniu kończyny
- zła trofika tkanek miękkich (pacjenci nieprzytomni).
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- pw. taka jak przy testowaniu danego ruchu na 0 i 1.
Stabilizacja:
- stabilizacja odcinka bliższego, tak by ruch był wykonywany tylko w stawie ćwiczonym i nie był wspomagany przez sąsiednie stawy
- uzyskujemy ją poprzez odpowiednią pozycję ułożeniową lub pasy stabilizujące.
Chwyt:
- musi być pewny, nie może jednak wywoływać u chorego dolegliwości bólowych
- zawsze dobieramy tak by nie ćwiczyć przez dwa stawy (np.: ćwicząc staw barkowy trzymamy powyżej stawu łokciowego a nie w okolicy stawu nadgarstkowego).
Zasady wykonywania ruchu:
- ruchy w stawach pacjenta wykonuje fizjoterapeuta
- płynnie we właściwej płaszczyźnie i wokół fizjologicznej osi stawu
- w pełnym fizjologicznym zakresie ruchu zgodnym z normą dla danego stawu
- w stawach bolesnych nie należy nigdy przekraczać granicy bólu
- liczba powtórzeń w jednej płaszczyźnie od 20 do30 razy w czasie jednego zabiegu
- ćwiczenia bierne wykonuje się 2-3 razy dziennie (im cięższy stan pacjenta tym częściej)
- tempo ćwiczeń wolne i rytmiczne.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:36    Temat postu: Ćwiczenia czynno- bierne Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia czynno- bierne
Zastosowanie:
- wykonuje się przy sile mięśniowej 2,3,4 i 5.
Cele:
- przerwanie błędnego koła bólu.
Wskazania:
- stany po chirurgicznych zabiegach rekonstrukcyjnych głównie w obrębie narządu ruchu
- stany po unieruchomieniu w opatrunkach gipsowych
- choroby gośćcowe, reumatoidalne
- unieruchomienie kończyn za pomocą wyciągów
- stany atrofii tkankowej
- demineralizacj kości
- oparzenia większych części ciała
- inne zabiegi operacyjne nie koniecznie w obrębie narządu ruchu (np.: stan po mastektomii).
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego)
- w sytuacji gdy pacjent nie może dokonać czynnego rozluźnienia (napięcia spastyczne).
Metodyka:
- pw. taka jak przy testowaniu danego ruchu na 0 i 1.
Stabilizacja:
- stabilizacja odcinka bliższego, tak by ruch był wykonywany tylko w stawie ćwiczonym i nie był wspomagany przez sąsiednie stawy
- uzyskujemy ją poprzez odpowiednią pozycję ułożeniową lub pasy stabilizujące.
Chwyt:
- musi być pewny, nie może jednak wywoływać u chorego dolegliwości bólowych
- zawsze dobieramy tak by nie ćwiczyć przez dwa stawy (np.: ćwicząc staw barkowy trzymamy powyżej stawu łokciowego a nie w okolicy stawy nadgarstkowego)
- chwyt musi gwarantować choremu dobre odciążenie, pacjenta musi zaufać terapeucie i dopiero wtedy będzie w stanie czynnie rozluźnić napięte grupy mięśniowe.
Zasady wykonywania ruchu:
- ruchy w stawach pacjenta wykonuje fizjoterapeuta
- zadaniem pacjenta jest rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni
- ruch prowadzony w niepełnym zakresie, płynnie we właściwej płaszczyźnie i wokół fizjologicznej osi stawu
- ruch prowadzimy do granicy bólu a nawet lekko ją przekraczamy.
Liczba powtórzeń indywidualna dla każdego pacjenta (optymalne jest 3-5 serii po 10 powtórzeń, przerwa między seriami 30s). W czasie przerwy między seriami wykonywać należy masaż, potrząsania, wibracje. Ćwiczenia czynno-bierne powinny być wykonywane3-5 razy dziennie. Tempo ćwiczeń bardzo wolne i rytmiczne pozwalające pacjentowi na koncentrację i rozluźnienie. Przez cały czas trwania ćwiczeń fizjoterapeuta musi mieć kontakt wzrokowy z pacjentem.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 14:39    Temat postu: Ćwiczenia samowspomagane Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia samowspomagane
Zastosowanie:
- u osób przewlekle chorych u których proces patologiczny spowodował nieodwracalne zmiany
- jako rozgrzewka przed innymi zabiegami kinezyterapeutycznymi.
Cele:
- zwiększenie zakresu ruchu w stawach
- uzyskanie rozluźnienia nadmiernie napiętych mięśni
- poprawa trofiki tkanek przez zwiększenie działania pompy mięśniowej
- zapobieganie niekorzystnym zmianom wynikającym z akinezji.
Wskazania:
- ograniczenie zakresu ruchu w stawach
- przygotowanie do redresji wykonywanych przy współudziale fizjoterapeuty
- przygotowanie do ćwiczeń czynnych wolnych.
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- ćwiczenia kombinowane
- dla chorych części ciała jest to działanie o charakterze biernym (siła mięśniowa 0 i 1), natomiast dla zdrowych części ciała są to ćwiczenia czynne, często oporowe
- ćwiczenia samowspomagane najdogodniej jest wykonywać w UGUL -u.
Zasady mocowania systemu bloczkowego:
- bloczek kierunkowy zawieszamy na pożądanej wysokości
- pozycja wyjściowa i odpowiednie zamocowanie bloczka pozwala na przebieg ruchu we właściwej płaszczyźnie.
Zasady wykonywania ruchu:
- na ćwiczona kończynę zakłada się podwieszkę połączoną z linką, która biegnie przez bloczek kierunkowy, drugi jej koniec zakładany jest na zdrową kończynę
- pacjent wykonując ruch jedna kończyna wspomaga wykonanie ruchu w stawach drugiej kończyny
- jest to rodzaj redresji którą chory sam wykonuje
- fizjoterapeuta kontroluje czy ruch wykonywany jest płynnie we właściwej płaszczyźnie, wokół fizjologicznej osi stawu
- przy osłabieniu siły mięśniowej nie dopuszczamy do pełnego zmęczenia.
Ćwiczenia samowspomagane mogą być również wykonywane za pomocą laski gimnastycznej. Liczba powtórzeń jednego ćwiczenia wynosi przeciętnie 30. Ćwiczenia samowspomagane wykonuje się 1 raz dziennie, kilka serii.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 15:17    Temat postu: Ćwiczenia czynne w odciążeniu Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia czynne w odciążeniu
Zastosowanie:
- w odniesieniu do tych grup mięśniowych, których siła oscyluje od -2 do +2.
Cele:
- przeciwdziałanie zanikom mięśniowym
- uzyskanie przyrostu siły mięśniowej do wartości umożliwiających swobodne poruszanie kończyną lub jej częścią (doprowadzenie jej do poziomu na 3 wg. Lovetta)
- utrzymanie fizjologicznego zakresu ruchów w stawach poprzez systematyczne odżywianie chrząstki stawowej
- umożliwienie wykonywania ruchu w stawach w pełnym zakresie , podtrzymując tym samym prawidłową dotychczasową elastyczność mięśni zawiadujących danym stawem, więzadeł i innych struktur.
Wskazania:
- zaniki i znaczne osłabienie siły mięśniowej
- niepełny zrost kostny
- zmiany zwyrodnieniowe stawów
- ograniczenia ruchomości w stawach
- stany po unieruchomieniu
- zespoły bólowe w obrębie aparatu ruchu.
Przeciwwskazania:
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- pw. taka jak przy testowaniu danego ruchu na 2
- odciążenie uzyskuje się poprzez: podwieszenie ćwiczonej kończyny, zmniejszenie tarcia o podłoże, zanurzenie chorego w wodzie, podtrzymywanie ćwiczonej kończyny rękami fizjoterapeuty
- podwieszenie ćwiczonej kończyny
1. podwieszenie osiowe
- punkt zawieszenia ćwiczonej kończyny znajduje się prostopadle nad osią ruchu
- podwieszki zakładamy tak, aby ćwiczona kończyna była w pełni odciążona
- ruch powinien się zaczynać od momentu bezwładności kończyny, tzn. że po każdym wykonaniu ruchu kończyna pozostaje przez chwilę w pozycji wyjściowej
2. podwieszenie pozaosiowe.
Zmniejszenie tarcia o podłoże uzyskuje się poprzez:
- wytalkowanie gładkiej powierzchni, po której odbywa się ruch
- podłożenie pod ćwiczoną kończynę sukna lub krążków z waty
- przymocowanie wrotek do ćwiczonej kończyny.
Zanurzenie chorego w wodzie
- stwarza najlepsze warunki dla pracy słabych mięśni.
Środowisko wodne powoduje:
- odciążenie
- rozluźnienie
- umożliwia wykorzystanie siły unoszącej ciało dla wspomagania ruchów.
Podtrzymywanie ćwiczonej kończyny przez fizjoterapeutę
- fizjoterapeuta podtrzymuje ćwiczony odcinek ciała podczas ruchu
- sposób ten stwarza możliwość wspomagania lub utrudniania ruchu.
Stabilizacja:
- stabilizacja odcinka bliższego, tak by ruch był wykonywany tylko w stawie ćwiczonym i nie był wspomagany przez sąsiednie stawy
- uzyskujemy ją poprzez odpowiednią pozycję ułożeniową lub pasy stabilizujące.
Zasady wykonywania ruchu:
- pacjent wykonuje ruch samodzielnie w warunkach odciążenia
- ruch prowadzony jest płynnie we właściwej płaszczyźnie, wokół fizjologicznej osi stawu i w pełnym fizjologicznym zakresie ruchu zgodnym z normą dla danego stawu
- w stawach bolesnych nie należy nigdy przekraczać granicy bólu.
Czas trwania serii 5-15 minut (bez bólu). Ćwiczenia czynne w odciążeniu wykonuje się 1 razy dziennie. Raz w tygodniu wykonujemy pomiar zakresu ruchomości i siły mięśniowej. Tempo ćwiczeń zależy od aktualnej siły mięśni.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 15:19    Temat postu: Ćwiczenia czynne wolne Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia czynne wolne
Zastosowanie:
- przy sile mięśniowej na 3.
Cele:
- zwiększenie siły i wytrzymałości przede wszystkim określonej grupy mięśniowej
- utrzymanie i zwiększenie zakresów ruchu w stawach
- poprawa koordynacji ruchowej.
Wskazania:
- osłabienie siły mięśniowej (minimum 3)
- ograniczenia zakresu ruchomości
- wzmożone spoczynkowe napięcie mięśni
- zaburzenia koordynacji nerwowo-mięśniowej.
Przeciwwskazania:
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- pw. taka jak przy testowaniu danego ruchu na 3
- choremu należy dokładnie objaśnić sposób wykonania ruchu i pozycję wyjściową
- zaczynamy od ćwiczeń łatwych i prostych w pozycjach izolowanych
- po ich opanowaniu i poprawie siły mięśniowej przechodzimy do ćwiczeń trudniejszych, bardziej złożonych.
Zasady wykonywania ruchu:
- ruchy płynny i rytmiczny (tylko wtedy pomaga w rozluźnieniu i poprawie koordynacji nerwowo-mięsniowej)
- ruch wykonywany we właściwej płaszczyźnie i wokół fizjologicznej osi stawu.
Czas zależy od wydolności pacjenta. Stopniowo zwiększamy liczbę powtórzeń i tempo. Tempo ćwiczeń dostosowane do możliwości chorego. Przy ćwiczeniach tych nie używa się przyborów.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 17:28    Temat postu: Ćwiczenia czynne z oporem Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia czynne z oporem
Zastosowanie:
- przy sile mięśniowej na 4 i 5.
Cele:
- uzyskanie przyrostu siły mięśniowej
- poprawa wytrzymałości mięśni
- zmniejszenie do minimum zaników mięśniowych, szczególnie powstałych w wyniku unieruchomienia
- zmniejszenie do minimum zaników mięśniowych, powstałych w następstwie procesów patologicznych
- opóźnienie występowania zaników mięśniowych
- uzyskanie kompensacyjnych przerostów siły
- uzyskiwanie przerzutów napięć kontralateralnych do części ciała znajdujących się czasowo w unieruchomieniu
- uzyskanie poprawy koordynacji nerwowo-mięśniowej
- zwiększanie sygnalizacji aferentnej w celu rozszerzenia pól pobudzenia w korze mózgu.
Wskazania:
- osłabienie siły mięśniowej
- stany unieruchomienia (np.: opatrunek gipsowy).
Przeciwwskazania:
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie rozkurczowe powyżej 100 skurczowe powyżej 160 (spoczynkowe)
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- pw. zapewniająca wygodę i stabilizacje odcinka bliższego
- rytm i tempo zależne od tego, czy dążymy do uzyskania przyrostu siły czy zwiększenia wytrzymałości mięśni.
Przyrost siły:
- stosuje się maksymalny opór do aktualnej siły mięśni
- liczba powtórzeń - niewielka
- tempo ćwiczeń - wolne.
Zwiększenie wytrzymałości mięśni:
- znacznie mniejszy opór (około 50% aktualnego oporu maksymalnego)
- liczba powtórzeń - dużo większa
- tempo ćwiczeń - szybkie.
Przed przystąpieniem do ćwiczeń czynnych z oporem określonej grupy mięśni należy ustalić wielkość aktualnego oporu i liczbę powtórzeń ruchów.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 17:30    Temat postu: Ćwiczenia prowadzone Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia prowadzone
Zastosowanie:
- przy sile mięśniowej zmiennej w zależności od sektora zakresu ruchu.
Cele:
- wzmacnianie mięśni poprzez umożliwienie im pracy, której nie mogły by wykonywać bez pomocy
- odtwarzanie i utrwalanie w pamięci wzorców ruchowych.
Wskazania:
- osłabienie siły mięśniowej.
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie skurczowe powyżej 160 rozkurczowe powyżej 100
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego).
Metodyka:
- pw. taka jak przy wykonywaniu testu Lovetta.
Stabilizacja:
- stabilizacja odcinka bliższego, tak by ruch był wykonywany tylko w stawie ćwiczonym i nie był wspomagany przez sąsiednie stawy
- uzyskujemy ją poprzez odpowiednią pozycję ułożeniową lub pasy stabilizujące.
Chwyt:
- musi być pewny, nie może jednak wywoływać u chorego dolegliwości bólowych
- powinien się charakteryzować dużą powierzchnią styku pomiędzy ręką terapeuty a ćwiczoną częścią ciała
- zawsze dobieramy tak by nie ćwiczyć przez dwa stawy (np.: ćwicząc staw barkowy trzymamy powyżej stawu łokciowego a nie w okolicy stawy nadgarstkowego).
Zasady wykonywania ruchu:
- choremu trzeba dokładnie wyjaśnić ruch który ma on wykonywać
- siła wspomagająca powinna być tak dawkowana, aby umożliwiła wykonanie ruchu, a nie zastępowała pracy ćwiczonych mięśni
- ćwiczone mięśnie musza maksymalnie pracować aby nastąpił przyrost ich siły
- fizjoterapeuta prowadzi ruch w całym jego zakresie tak, że największe wspomaganie jest w początkowej fazie ruchu (pokonanie bezwładności) i w końcowej jego fazie (pokonanie oporu mięśni antagonistów)
- przed rozpoczęciem ruchu należy rozciągnąć mięśnie (sprzyja to uzyskaniu silniejszego ich skurczu)
- kontrolujemy by pacjent wykonywał ruch płynnie we właściwej płaszczyźnie, wokół fizjologicznej osi stawu oraz w pełnym fizjologicznym zakresie ruchu zgodnym z normą dla danego stawu.
Stosujemy się do zasady nie doprowadzenia do pełnego zmęczenia ćwiczonego zespołu dynamicznego. Ćwiczenia prowadzone wykonuje się 1-2 razy dziennie. Liczba powtórzeń oraz tempo ćwiczeń zależą od aktualnej siły mięśni.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 17:33    Temat postu: Ćwiczenia redresyjne Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia redresyjne
Zastosowanie:
- przykurcze tkanek miękkich.
Cele:
- zniesienie ograniczenia zakresu ruchów w stawie spowodowanego przykurczem tkanek miękkich
- uzyskanie pełnej biernej ruchomości w stawie.
Wskazania:
- ograniczenia ruchomości stawu na skutek przykurczu tkanek miękkich.
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- występowanie bólu przy ćwiczeniach (silne nie ustępujące dolegliwości)
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie skurczowe powyżej 160 rozkurczowe powyżej 100
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego
- znaczne odwapnienie kości
- morfologiczne zmiany w kościach
- ograniczenie ruchomości stawu łokciowego powstałe na skutek złamania w obrębie stawu
- wówczas gdy przywrócenie prawidłowego zakresu ruchu w stawie można uzyskać poprzez ćwiczenia czynne wolne, ćwiczenia czynne z oporem oraz stałe posługiwanie się chorą kończyną przy wykonywaniu codziennych czynności.
Metodyka:
Zasady wykonania ruchu:
- redresje wykonuje fizjoterapeuta rozciągając przykurczone tkanki miękkie siłą własnych mięśni
- konieczna jest stabilizacja odcinka bliższego stawu
- chwyt zwarty, pewny, kontakt ręki terapeuty z ćwiczoną częścią ciała powinien rozciągać się na jak największej powierzchni
- siłę należy dawkować indywidualnie, przekraczając granicę bólu i obserwując zachowanie chorego.
Sytuacje niepokojące mogące występować po redresji i postępowanie:
- silny ból w czasie redresji - natychmiast przerwać i skontaktować się z lekarzem
- stanu zapalnego (miejscowego) - zaniechać redresji
- ból długotrwale się utrzymujący - zmniejszenie siły używanej przy redresji.
Szczególna ostrożność przy redresji należy zachować u osób młodych przed zakończeniem wzrostu kośćca. Przy redresjach wykorzystuje się działanie dźwigni, im dłuższe ramie dźwigni, tym mniejszej siły trzeba użyć do wykonania pracy. Użycie zbyt długiej dźwigni i zbyt dużej siły może spowodować uszkodzenie stawu, a nawet złamanie kości.
Przed rozpoczęciem redresji korzystnie działają:
- nagrzewania tkanek (lampa Solux, okłady parafinowe)
- blokady nowokainowe
- ćwiczenia czynne
- masaż.
Przyczyniają się one do:
- lepszego ukrwienia tkanek
- rozluźnienia mięśni
- zmniejszenia bólu
- cel ten uzyskuje się również wykonując redresje w ciepłej wodzie.
W czasie redrsesji należy odciągać od siebie kości tworzące staw. Obciążenie należy dobierać stopniowo w zależności od masy ciała pacjenta, siły mięśni, wieku i stanu ogólnego. Po każdorazowym wykonaniu ruchu należy kończynę sprowadzić do pozycji wyjściowej (rozluźnienie mięśni).
Uzyskane w czasie redresji zwiększenie zakresu ruchu należy utrwalić za pomocą:
- odpowiedniego ułożenia chorego
- szyny stabilizującej
- wyciągów.
Należy dążyć do czynnej współpracy chorego w czasie wykonywania redresji. Czas trwania redresji 20-30 minut. Nie należy dążyć do uzyskania znacznej poprawy w krótkim czasie.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 17:35    Temat postu: Wyciągi redresyjne Odpowiedz z cytatem

Wyciągi redresyjne
Zastosowanie:
- przykurcze tkanek miękkich.
Cele:
- zniesienie ograniczenia zakresu ruchów w stawie spowodowanego przykurczem tkanek miękkich
- uzyskanie pełnej biernej ruchomości w stawie.
Wskazania:
- ograniczenia ruchomości stawu na skutek przykurczu tkanek miękkich.
Przeciwwskazania:
- przypadki pourazowe po złamaniach z niepełnym zrostem (zrost po 3-4 miesiącach)
- stany zapalne stawów i tkanek okołostawowych
- stany bezpośrednio po zwichnięciach i innych urazach stawowych
- stany zapalne żył
- rany skóry, mięśni i tkanek miękkich
- stany po zabiegach operacyjnych przed wyjęciem szwów (konsultacja z lekarzem)
- zła tolerancja na ból
- temperatura powyżej 38°
- ciśnienie skurczowe powyżej 160 rozkurczowe powyżej 100
- ogólny ciężki stan pacjenta
- stan po tomografii komputerowej z kontrastem
- stan po nakłuciu dolędźwiowym (np. pobieranie płynu mózgowo-rdzeniowego
- znaczne odwapnienie kości
- morfologiczne zmiany w kościach
- zniszczenie powierzchni stawowych
- choroby z zaburzeniami metabolizmu
- wówczas gdy przywrócenie prawidłowego zakresu ruchu w stawie można uzyskać poprzez ćwiczenia czynne wolne, ćwiczenia czynne z oporem oraz stałe posługiwanie się chorą kończyną przy wykonywaniu codziennych czynności.
Metodyka:
- wyciąg należy poprzedzić wcześniejszym podaniem leków przeciwbólowych i rozluźniających napięcie mięśniowe, a zabiegi fizykalne można stosować w czasie wyciągu
- stabilizacja przy wyciągach redresyjnych wspomagana jest przez kontrwyciąg
- uniemożliwia on pacjentowi przesuwanie się po podłożu zgodnie z kierunkiem działania siły, w celu zmniejszenia jej działania
- często całe stanowisko wyciągowe ustawione jest w pozycji kontrwyciągowej, dotyczy to głównie działań w obrębie kończyn dolnych (stosowane raczej przy wyciągach odciążajacych) - pacjent ustawiony jest pod górę w stosunku do działającej siły wyciągu.
Ciężar działający jako siła redresująca powinien oscylować w granicach 1/8 do 1/6 masy ciała pacjenta. W przypadkach dużych stawów i silnej w ich okolicy masy mięśniowej można limit obciążeń przekraczać, kierując się przy ograniczeniach ruchomości w mniejszych stawach oraz w obrębie stawu łokciowego wyciągów redresyjnych nie stosujemy. Czas trwania wyciągu musi być dostatecznie długi, by działanie zabiegu mogło być skuteczne. W początkowej fazie występuje odruchowe, niezależne od woli pacjenta, przeciwne działaniu wyciągu, mięśniowe napięcie obronne. W momencie kiedy mm. ulegają zmęczeniu znika (około 15 - 20 minut). Dopiero potem zaczyna się właściwe działanie wyciągu. Optymalny czas trwania wyciągu - 30 minut. Praktycznym wskaźnikiem tego iż wyciąg zaczyna działać jest wystąpienie stosunkowo silnego bólu, należy wtedy doliczyć jeszcze około 10 - 15 minut i można minimalnie zmniejszyć obciążenie.
Zdejmowanie wyciągu z redresowanej kończyny
- przed odczepieniem ciężaru ręką przyłożoną w miejscu przyłożenia siły na kończynie wspomóc działanie wyciągu i przytrzymać ją w kątowym ustawieniu, które osiągnięto dzięki wyciągowi
- po wyczepieniu ciężaru należy wolno przez około 30 s sprowadzać kończynę do pozycji pośredniej, stale rozluźniając te grupy mięśniowe, które były rozciągnięte
- zdejmowanie wyciągu nie może odbywać się szybko ponieważ wtedy odczucia bólowe przekraczają próg tolerancji bólowej pacjenta.
Nie wolno wykonywać wyciągu redresyjnego bez zapoznania się ze zdjęciem rtg. Stosujemy max. do 20 zabiegów, po których wskazane jest rtg. Zabiegów nie wykonujemy u osób po 60 roku życia.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tommy



Dołączył: 14 Kwi 2008
Posty: 64

PostWysłany: Pon Sie 25, 2008 17:37    Temat postu: Ćwiczenia izometryczne Odpowiedz z cytatem

Ćwiczenia izometryczne
Zastosowanie:
- osłabienie siły mięśniowej.
Cele:
- przeciwdziałanie zanikom mięśniowym
- uzyskanie przyrosty masy i siły mięśni
- utrzymanie aktywności mięśni w obrębie unieruchomionych odcinków ciała.
Wskazania:
- unieruchomienia
- proste zaniki mięśni
- przypadki w których ruch w stawach nie jest wskazany.
Przeciwwskazania:
- brak.
Metodyka:
- chorego trzeba nauczyć wykonywania skurczów izometrycznych mięśni
- chory uczy się łatwiej napinania mięśni najpierw kończyny zdrowej, potem równocześnie kończyny zdrowej i chorej, a w końcu napinani mięśni kończyny chorej.
Przewidując konieczność unieruchomienia kończyny należy nauczyć chorego napinania mięśni przed założeniem unieruchomienia. Ćwiczenia izometryczne może chory wykonywać przy pomocy fizjoterapeuty lub sam. Czas trwania skurczu izometrycznego - około 5 sekund, czas odpoczynku pomiędzy kolejnymi skurczami - 10 sekund. Okres odpoczynku mięśnia po pracy statycznej mięśnia musi być dłuższy aby zapewnić dostateczne jego ukrwienie, które jest znacznie upośledzone w czasie skurczu izometrycznego. Liczba powtórzeń od 6 - 10.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
_________________
nauka na keyboardzie impresariat stroiciel agencja artystyczna nauka na pianinie stomatolog
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Moja Rekomendacja Strona Główna » Usługi Wszystkie czasy w strefie EET (Europa)
Idź do strony Poprzedni  1, 2, 3, 4, 5  Następny
Strona 4 z 5

 
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach

Nauka gry na klarnecie w Częstochowie Stomatolog Częstochowa Impresariat Katalog branży artystycznej

Powered by phpBB © 2001, 2002 phpBB Group
iCGstation v1.0 Template By Ray © 2003, 2004 iOptional